Monografia składa się z trzech części: część pierwsza odnosi się do analizy struktury językowej oraz sposobu działania (modus operandi), przedstawionych w „Pamiętniku” L.P., jednego z przedstawicieli nekrosadyzmu w Polsce. Część druga koncentruje się na zagadnieniu dekompozycji struktury graficzno-językowej pisma ręcznego o właściwościach patologicznych, spowodowanych chorobami i podłożu neurologiczno-psychiatrycznym. Ostatnia część ma charakter wdrożeniowy polegający na wykorzystaniu właściwości osobniczych tekstu języka pisanego jako idiolektu do opiniowania kryminalistyczno-sądowego. Bogatą treść poznawczą dla badaczy stanowi treść samego „Pamiętnika”.